علی شکوری راد نماینده مجلس ششم  با بیان اینکه فاجعۀ ۱۸ تیر در حقیقت انتقام از دانشجویان بخاطر نقش برجستۀ آنها در دوم خرداد بود می گوید: بنظر می رسد حمله به کوی دانشگاه یک طرح از پیش آماده ای بود که با بهانه جوئی از تظاهرات دانشجویان کوی دانشگاه که در اعتراض به توقیف روزنامۀ سلام انجام شد، به اجرا گذاشته شد. حجم عملیات و شدت خشونتی که علیه دانشجویان مظلوم ساکن در کوی دانشگاه تهران بکار رفت دلالت بر برنامه ریزی قبلی می کند. اضافه می شود به آن شیوه برخورد قضائی با عاملان آن علی رغم آنکه رهبری آن حمله را خنجری از پشت به خود نامیدند. هیچیک از عوامل حمله کننده محکوم و مجازات نشدند و تنها یک مأمور نیروی انتظامی که یک ریش تراش را از اطاق دانشجویان سرقت کرده بود به مجازات مختصری محکوم شد. فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ که در صحنۀ عملیات حاضر بود رسماً تبرئه شد.

عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی در گفتگو با گاهنامۀ “انعکاس” ارگان انجمن فرهنگ و سیاست دانشجویان دانشگاه شیراز، از معدود تشکل های اصلاح طلب که هنوز اجازۀ فعالیت دارند، تصریح کرده است: با مجموعۀ اقداماتی که انجام شده، تقریباً تمام تشکل های مستقل دانشجویان که منتقد وضع موجود هستند تعطیل شده و آن تعداد هم که مانده اند با انواع و اقسام تضییقات مواجه هستند و تحرک چندانی در دانشگاهها وجود ندارد که بتوان نام فعالیت بر آن گذاشت چه برسد به حرکت یا جنبش. با این حال پتانسیل جنبش دانشجوئی همیشه وجود دارد بخصوص آنکه با گسترش دانشگاهها اعم از دولتی، آزاد و خصوصی نقش اجتماعی دانشجویان بدون آنکه تشکلی داشته باشند نیز بارز است. دانشگاهها به عنوان یک شبکۀ اجتماعی گسترده همچنان پتانسیل حرکت بلکه طوفان را دارند و این همان چیزی است که دولت را بسیار نگران نگاه می دارد و وادار می کند همۀ روزنه هایی را که ممکن است موجب اکسیژن رسانی و حیات مجدد به این غول خفته از نظر آنها باشد را ببندند.